งาที่หายไปข้างหนึ่ง มีคนอธิบายไว้หลายทาง

พระนามหนึ่งของพระพิฆเนศคือเอกทันต ซึ่งแปลตรงตัวว่าผู้มีงาเดียว เป็นลักษณะที่เห็นได้ทันทีในทุกองค์ที่คนไทยตั้งบูชา แต่คำอธิบายว่าทำไมถึงเหลือข้างเดียวนั้นมีอยู่หลายทาง และไม่ตรงกัน

สำนวนหนึ่งบอกว่าไม่ได้หักเลย เพราะเศียรช้างที่นำมาต่อให้ตอนแรกก็มีงาเดียวอยู่แล้ว พระนามเอกทันตจึงมาพร้อมกับเศียรใหม่ ไม่ได้เกิดขึ้นทีหลัง

อีกสำนวนบอกว่าหักตอนสู้กับอสูร ส่วนสำนวนที่เล่ากันมากที่สุดคือ ฤๅษีวยาสจะแต่งมหาภารตะแต่หาคนจดตามที่บอกไม่ทันสักคน จึงขอให้พระพิฆเนศเป็นผู้จด ระหว่างจด ปากกาหัก ท่านไม่ยอมหยุดเพื่อไปหาอันใหม่ จึงหักงาของตนเองมาใช้เขียนต่อ

ที่น่าสนใจไม่ใช่ว่าสำนวนไหนถูก แต่คือทุกสำนวนอธิบายสิ่งเดียวกัน คือรูปที่คนเห็นอยู่ทุกวัน เรื่องเล่าเกิดขึ้นทีหลังรูป ไม่ใช่ก่อน และเมื่อของอย่างหนึ่งอยู่กับคนมานานพอ คำอธิบายก็งอกขึ้นมาได้มากกว่าหนึ่งชุด

ใครเป็นใครในเรื่องนี้

• 
  พระพิฆเนศ

  เทพเศียรช้าง ผู้ขจัดอุปสรรค โอรสของพระศิวะกับพระแม่อุมา

  อ่านทุกเรื่องที่มีพระพิฆเนศ (3 เรื่อง) →

คำที่โผล่ในเรื่องนี้

เอกทันต

ผู้มีงาเดียว เป็นพระนามหนึ่งของพระพิฆเนศ

ฤๅษี

นักบวชผู้บำเพ็ญตบะในคติพราหมณ์ ไม่ใช่พระสงฆ์ในพุทธศาสนา

มหาภารตะ

มหากาพย์อินเดียเรื่องยาวที่สุดเรื่องหนึ่ง ว่าด้วยศึกระหว่างพี่น้องสองตระกูล

สำนวน

เวอร์ชันของเรื่องเล่า ตำราเดียวกันอาจมีหลายสำนวนที่เล่าไม่ตรงกัน