วันออกพรรษา วันจันทร์ที่ 26 ตุลาคม 2569งานที่สกลนคร หลายวันรอบวันนี้
ปราสาทสูงกว่าคนที่ผิวทั้งหลังเป็นขี้ผึ้ง ติดลวดลายเล็ก ๆ ทีละชิ้นด้วยมือ แห่ไปถวายวัดในวันออกพรรษา แล้วสุดท้ายขี้ผึ้งทั้งหมดก็กลายเป็นเทียนที่ให้แสงในวัดไปอีกทั้งปี
แห่ปราสาทผึ้งเป็นประเพณีช่วงออกพรรษาของชาวอีสาน โดยเฉพาะที่จังหวัดสกลนคร แต่ละชุมชนช่วยกันสร้างปราสาทจำลองที่หุ้มด้วยขี้ผึ้งทั้งหลัง แล้วแห่ไปถวายวัดพร้อมขบวนฟ้อนรำของชาวบ้าน
ความเชื่อเดิมผูกกับวันที่พระพุทธเจ้าเสด็จลงจากสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ชาวบ้านสร้างปราสาทเพื่อบูชาและต้อนรับ และเชื่อกันว่าผู้ถวายจะได้อยู่ในวิมานในภายภาคหน้า เป็นความคิดเดียวกับที่ทำให้ตักบาตรเทโวเกิดขึ้นทางภาคกลาง
โครง ทำจากไม้ไผ่หรือไม้เนื้ออ่อนเป็นรูปปราสาท มีหลังคาซ้อนหลายชั้น
ดอกผึ้ง ช่างเคี่ยวขี้ผึ้งจนละลาย เทลงแม่พิมพ์เป็นลวดลายดอกไม้ชิ้นเล็ก แล้วนำไปติดทีละชิ้นจนเต็มผิวปราสาท งานนี้ใช้คนทั้งหมู่บ้านช่วยกันหลายวัน
ต้นผึ้ง รูปแบบเก่าก่อนจะเป็นปราสาท ทำเป็นต้นไม้ประดับดอกผึ้งแบบเรียบง่าย ยังพบในขบวนจนทุกวันนี้
ข้อที่คนไม่ค่อยรู้คือขี้ผึ้งที่ถวายไม่ได้เป็นของประดับแล้วจบ วัดนำไปหล่อเป็นเทียนใช้ต่อ งานบุญที่ดูเหมือนแค่ความงามจึงเป็นการถวายแสงสว่างให้วัดไปอีกนาน
ประเพณีแห่ปราสาทผึ้งจัดช่วงวันออกพรรษา ซึ่ง พ.ศ. 2569 ตรงกับวันจันทร์ที่ 26 ตุลาคม 2569 งานที่สกลนครมักจัดหลายวันรอบวันนี้ ให้ดูกำหนดการของจังหวัดในปีนั้น
โครงทำจากไม้ไผ่หรือไม้เนื้ออ่อน ส่วนผิวนอกหุ้มด้วยขี้ผึ้ง ช่างนำขี้ผึ้งมาเคี่ยวให้ละลาย เทลงแม่พิมพ์เป็นลวดลายเล็ก ๆ ที่เรียกว่าดอกผึ้ง แล้วนำไปติดทีละชิ้นจนเต็มหลัง บางหลังใช้วิธีแกะสลักขี้ผึ้งเป็นลายนูนทั้งแผ่น
เพื่อบูชาพระพุทธเจ้าในวันออกพรรษา ความเชื่อเดิมผูกกับวันที่พระพุทธองค์เสด็จลงจากสวรรค์ ชาวบ้านสร้างปราสาทเป็นเครื่องต้อนรับ และเชื่อกันว่าผู้ถวายจะได้อยู่ในวิมานเมื่อสิ้นชีวิต ในทางปฏิบัติขี้ผึ้งที่ถวายยังนำไปหล่อเป็นเทียนให้วัดใช้ได้อีกนาน
ต้นผึ้งคือรูปแบบเก่ากว่า ทำเป็นต้นไม้ประดับด้วยดอกผึ้งแบบเรียบง่าย ต่อมาชาวบ้านทำให้ใหญ่และประณีตขึ้นจนเป็นรูปปราสาท ทุกวันนี้ยังมีทั้งสองแบบในขบวน
