เหตุการณ์

เจ็ดวันสุดท้าย ที่อัครสาวกกลับบ้านไปหาแม่

ท่านสอนคนมาทั้งชีวิต แต่คนที่ยังไม่เคยฟังเลยคือแม่ของท่านเอง

พระสารีบุตรเป็นอัครสาวกผู้เลิศทางปัญญา ได้ชื่อตามมารดาคือนางสารี นางเป็นพราหมณีที่นับถือพระพรหม และไม่พอใจที่ลูกชายทั้งหลายออกบวชในพระพุทธศาสนา ตลอดหลายปีที่ลูกเป็นพระผู้มีชื่อเสียง นางไม่เคยเลื่อมใสเลย

เมื่อท่านรู้ว่าอายุของตนเหลือเพียงเจ็ดวัน ท่านทูลลาพระพุทธเจ้า แล้วเดินทางกลับบ้านเกิดที่หมู่บ้านนาลกะใกล้กรุงราชคฤห์ ตั้งใจจะตอบแทนพระคุณแม่ก่อนจากไป และขอพักในห้องที่ตนเกิด

คืนนั้นท่านอาพาธหนัก อรรถกถาเล่าว่าเทวดาและพรหมผลัดกันมาเฝ้าดูแลท่าน นางสารีเห็นแล้วแปลกใจ จึงถามว่านั่นคือใคร เมื่อรู้ว่าแม้แต่พระพรหมที่นางนับถือยังมาดูแลลูกของนาง นางก็คิดว่าถ้าลูกยังใหญ่ถึงเพียงนี้ ศาสดาของลูกจะยิ่งใหญ่เพียงใด

พระสารีบุตรเห็นว่าใจแม่พร้อมแล้ว จึงแสดงธรรมให้ฟังในคืนนั้น นางสารีบรรลุเป็นพระโสดาบัน และในรุ่งเช้าของคืนเดียวกันนั้น ท่านก็ปรินิพพานในห้องที่ท่านเกิด คนที่ได้ฟังธรรมจากท่านคนสุดท้าย คือคนที่ให้ชีวิตท่านคนแรก

ใครเป็นใครในเรื่องนี้

คำที่โผล่ในเรื่องนี้

นางสารี
มารดาของพระสารีบุตร ชื่อของท่านมาจากชื่อนาง แปลว่าบุตรของนางสารี
นาลกะ
หมู่บ้านเกิดของพระสารีบุตร ใกล้กรุงราชคฤห์ในแคว้นมคธ
ปรินิพพาน
การดับขันธ์ของพระอรหันต์ ไม่กลับมาเกิดอีก
พระโสดาบัน
ผู้บรรลุธรรมขั้นแรกในสี่ขั้น

แล้วเรื่องนี้อยู่ตรงไหนในชีวิตจริง

เรื่องนี้ถูกเล่าบ่อยในงานทำบุญให้พ่อแม่ เพราะบอกสิ่งที่ง่ายแต่มักเลื่อนไว้ คือคนที่เราคิดว่ามีเวลาอีกนานที่จะไปหา บางครั้งควรไปหาเสียตั้งแต่ตอนนี้

เรื่องที่มีองค์เดียวกัน

จีวรเย็บจากผ้าหลายชิ้น ลายเดียวกับคันนาลองมองจีวรใกล้ ๆ จะเห็นว่ามันไม่ใช่ผ้าผืนเดียว แต่เป็นผ้าชิ้นเล็กเย็บต่อกันเป็นช่อง ๆ และลายนั้นมีที่มาทำไมวัดไทยถึงมีหมาเยอะเดินเข้าวัดไหนก็เจอหมานอนอยู่ใต้ศาลาสักสองสามตัว เกือบทั้งหมดไม่ได้เกิดที่นั่นคนขายดอกไม้ที่ยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อดอกมะลิกำเดียวดอกไม้ของเขาเป็นของพระราชาทุกเช้า จนวันหนึ่งเขาเลือกให้คนอื่นแทน โดยรู้ว่าอาจถูกประหารพระโมคคัลลานะกับแม่ที่หิวจนกินอะไรไม่ได้อัครสาวกผู้มีฤทธิ์มากที่สุดส่งข้าวให้แม่ด้วยมือตัวเอง แต่ข้าวกลายเป็นไฟก่อนถึงปากคาถาสั้น ๆ บทเดียวที่ได้อัครสาวกมาสองรูปเพื่อนสองคนสัญญากันว่าใครเจอทางพ้นทุกข์ก่อนต้องบอกอีกคน แล้ววันหนึ่งคำตอบก็มาในประโยคเดียวถอดรองเท้าตอนใส่บาตร แล้วขึ้นไปยืนบนรองเท้าข้อปฏิบัติตอนใส่บาตรตอนเช้าที่คนทำตามกันจนเป็นนิสัย พอดูเหตุผลจริงแล้ว บางข้อก็ทำกันผิดจุด

อ่านต่อ

ที่มา: อรรถกถาสังยุตตนิกาย จุนทสูตร (สารีบุตรปรินิพพาน) · ธรรมะไทย ประวัติพระสารีบุตรเถระ · มูลนิธิอุทยานธรรม ประวัติพระสารีบุตรเถระ

เนื้อหาในหน้านี้เป็นความเชื่อและวัฒนธรรมไทย ไม่ใช่คำพยากรณ์ และไม่ได้ผูกกับผลรางวัลหรือการเสี่ยงโชคใด ๆ