ของที่เห็นทุกวัน
ทำไมวัดไทยถึงมีหมาเยอะ
เดินเข้าวัดไหนก็เจอหมานอนอยู่ใต้ศาลาสักสองสามตัว เกือบทั้งหมดไม่ได้เกิดที่นั่น
ของที่เห็นทุกวัน
เดินเข้าวัดไหนก็เจอหมานอนอยู่ใต้ศาลาสักสองสามตัว เกือบทั้งหมดไม่ได้เกิดที่นั่น
หมาในวัดส่วนใหญ่ไม่ได้มีเจ้าของมาก่อน หรือมีแต่ถูกนำมาปล่อยไว้ คนที่เลี้ยงต่อไม่ไหวมักคิดว่าวัดเป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุด เพราะพระมีอาหารจากบิณฑบาตเหลือทุกวัน และพระไม่ทำร้ายสัตว์ ความคิดนี้มีส่วนจริง ของที่พระฉันเหลือตอนเช้าก็เลี้ยงหมาในวัดได้หลายตัว แต่พอคนคิดแบบเดียวกันมาก ๆ เข้า หมาในวัดก็เพิ่มขึ้นเร็วกว่าที่วัดจะดูแลไหว
ในทางพระพุทธศาสนา การให้อาหารสัตว์นับเป็นทานอย่างหนึ่ง ในทักขิณาวิภังคสูตรที่พระพุทธองค์ทรงจำแนกผู้รับทานไว้ ทานที่ให้แก่สัตว์เดรัจฉานก็อยู่ในนั้นและให้ผลเช่นกัน คนที่มาวัดแล้วเอาข้าวให้หมาจึงไม่ได้ทำเรื่องนอกศาสนา แต่การเอาสัตว์มาทิ้งให้คนอื่นเลี้ยงเป็นอีกเรื่องหนึ่ง กฎหมายป้องกันการทารุณกรรมสัตว์ของไทยห้ามเจ้าของปล่อยหรือละทิ้งสัตว์ให้พ้นจากการดูแลโดยไม่มีเหตุอันสมควร และมีโทษปรับ
หมาวัดยังอยู่ในภาษาไทยด้วย สำนวนดอกฟ้ากับหมาวัด ใช้เปรียบคนที่ฐานะต่างกันมาก ฝ่ายหนึ่งสูงเหมือนดอกไม้บนฟ้า อีกฝ่ายต่ำเหมือนหมาที่อาศัยวัดอยู่ สำนวนนี้เกิดจากภาพที่คนเห็นกันจนชิน คือหมาวัดเป็นหมาที่ไม่มีใครเป็นเจ้าของจริงจัง
ส่วนหมาเองก็ตอบแทนวัดในแบบของมัน ตกกลางคืนวัดที่เงียบและกว้างมีหมาเห่าเตือนเวลามีคนแปลกหน้า หลายวัดจึงมีหมาประจำที่เดินตามพระออกบิณฑบาตทุกเช้า และนอนเฝ้าหน้ากุฏิทุกคืน
เจ้าชายสิทธัตถะแห่งศากยวงศ์ ผู้ออกบวชแล้วตรัสรู้ใต้ต้นโพธิ์
อ่านทุกเรื่องที่มีพระพุทธเจ้า (48 เรื่อง) →ถ้าอยากทำบุญกับหมาในวัด ให้ถามพระหรือคนดูแลวัดก่อนว่าตรงไหนให้อาหารได้ เลือกอาหารหมาแทนกระดูกหรือขนมหวาน และถ้าอยากช่วยจริงจัง หลายพื้นที่มีโครงการทำหมันหมาวัดที่รับบริจาค ซึ่งช่วยวัดได้มากกว่าข้าวหนึ่งมื้อ
ที่มา: พระสุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ ทักขิณาวิภังคสูตร · แนวหน้า (เลขาฯ TSPCA กับการปล่อยสัตว์ในวัด) · พ.ร.บ.ป้องกันการทารุณกรรมและการจัดสวัสดิภาพสัตว์ (การปล่อยละทิ้งสัตว์)
เนื้อหาในหน้านี้เป็นความเชื่อและวัฒนธรรมไทย ไม่ใช่คำพยากรณ์ และไม่ได้ผูกกับผลรางวัลหรือการเสี่ยงโชคใด ๆ