ของที่เห็นทุกวัน

จีวรเย็บจากผ้าหลายชิ้น ลายเดียวกับคันนา

ลองมองจีวรใกล้ ๆ จะเห็นว่ามันไม่ใช่ผ้าผืนเดียว แต่เป็นผ้าชิ้นเล็กเย็บต่อกันเป็นช่อง ๆ และลายนั้นมีที่มา

ผ้าไตรหรือไตรจีวรคือผ้าสามผืนที่พระครอง ได้แก่สังฆาฏิซึ่งเป็นผ้าพาดบ่าหรือผ้าซ้อนนอก จีวรซึ่งเป็นผ้าห่ม และสบงซึ่งเป็นผ้านุ่ง ส่วนอังสะที่เห็นพระสวมอยู่ในวัดนั้น ไม่นับอยู่ในไตรจีวร เป็นผ้าที่เพิ่มเข้ามาใช้ภายหลัง

ถ้าคลี่จีวรออกดู จะเห็นว่าผ้าถูกตัดเป็นชิ้นแล้วเย็บต่อกันเป็นช่องสี่เหลี่ยม มีแนวยาวแนวสั้นตัดกัน พระวินัยเล่าว่าครั้งหนึ่งพระพุทธองค์เสด็จผ่านแคว้นมคธ ทอดพระเนตรเห็นนาข้าวที่แบ่งเป็นกระทงด้วยคันนา จึงตรัสถามพระอานนท์ว่าจะทำจีวรให้มีลายอย่างนั้นได้ไหม พระอานนท์ทูลรับแล้วทำออกมาให้ทอดพระเนตร พระพุทธองค์ทรงชมว่าพระอานนท์ฉลาด แล้วทรงให้ใช้แบบนั้นเป็นแบบของจีวรสืบมา

เหตุผลของการตัดผ้าเป็นชิ้นไม่ได้อยู่ที่ความสวย ผ้าที่ตัดแล้วเย็บต่อเอาไปขายต่อไม่ได้ราคา จึงไม่เป็นที่หมายตาของโจร และพระเองก็ไม่ติดใจในผ้าว่าเป็นของมีค่า ช่องแต่ละช่องเรียกว่าขัณฑ์ และจีวรที่ถูกต้องมีจำนวนขัณฑ์เป็นเลขคี่ ลายคันนานี้จึงกลายเป็นลักษณะของจีวรในพุทธศาสนาแทบทุกนิกาย ไม่ว่าจะย้อมสีไหนหรือใช้ผ้าอะไร

คนที่เคยไปซื้อผ้าไตรจะเจอคำถามจากร้านว่าเอาไตรครองหรือไตรอาศัย ไตรครองคือชุดที่ใช้ในวันบวช พระอุปัชฌาย์มอบให้และพระต้องรักษาไว้กับตัว ตัดเย็บเต็มแบบและผ้าดีกว่า ส่วนไตรอาศัยทำไว้สำหรับถวายในงานบุญทั่วไปหรือให้พระใช้ผลัดเปลี่ยน ผ้าเบาและเย็บเรียบง่ายกว่า แต่ละร้านจัดชิ้นในชุดไม่เหมือนกัน บางร้านไม่มีสังฆาฏิในชุดไตรอาศัย จึงควรถามให้ชัดก่อนซื้อ

ใครเป็นใครในเรื่องนี้

คำที่โผล่ในเรื่องนี้

ไตรจีวร
ผ้าสามผืนของพระ คือสังฆาฏิ จีวร และสบง
สังฆาฏิ
ผ้าซ้อนนอก มักพับพาดบ่าซ้ายเวลาทำพิธี
ขัณฑ์
ช่องผ้าแต่ละช่องที่ตัดแล้วเย็บต่อกันบนจีวร ตามแบบคันนา
ไตรครอง
ผ้าไตรชุดเต็มที่ใช้ในวันบวชและพระครองเป็นหลัก
ไตรอาศัย
ผ้าไตรที่ทำไว้ถวายในงานบุญทั่วไปหรือใช้ผลัดเปลี่ยน ผ้าเบาและเย็บเรียบกว่า

แล้วเรื่องนี้อยู่ตรงไหนในชีวิตจริง

ถ้าจะซื้อผ้าไตรไปถวาย ให้ถามตัวเองก่อนว่าถวายในงานอะไร งานบวชและกฐินใช้ไตรครอง ส่วนสังฆทานหรืองานบุญทั่วไปใช้ไตรอาศัยก็พอ และถามสีกับขนาดที่วัดนั้นใช้ไว้ก่อน ผ้าที่สีไม่ตรงกับวัด พระท่านมักต้องเก็บไว้เฉย ๆ

เรื่องที่มีองค์เดียวกัน

ทำไมวัดไทยถึงมีหมาเยอะเดินเข้าวัดไหนก็เจอหมานอนอยู่ใต้ศาลาสักสองสามตัว เกือบทั้งหมดไม่ได้เกิดที่นั่นคนขายดอกไม้ที่ยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อดอกมะลิกำเดียวดอกไม้ของเขาเป็นของพระราชาทุกเช้า จนวันหนึ่งเขาเลือกให้คนอื่นแทน โดยรู้ว่าอาจถูกประหารพระโมคคัลลานะกับแม่ที่หิวจนกินอะไรไม่ได้อัครสาวกผู้มีฤทธิ์มากที่สุดส่งข้าวให้แม่ด้วยมือตัวเอง แต่ข้าวกลายเป็นไฟก่อนถึงปากคาถาสั้น ๆ บทเดียวที่ได้อัครสาวกมาสองรูปเพื่อนสองคนสัญญากันว่าใครเจอทางพ้นทุกข์ก่อนต้องบอกอีกคน แล้ววันหนึ่งคำตอบก็มาในประโยคเดียวเจ็ดวันสุดท้าย ที่อัครสาวกกลับบ้านไปหาแม่ท่านสอนคนมาทั้งชีวิต แต่คนที่ยังไม่เคยฟังเลยคือแม่ของท่านเองถอดรองเท้าตอนใส่บาตร แล้วขึ้นไปยืนบนรองเท้าข้อปฏิบัติตอนใส่บาตรตอนเช้าที่คนทำตามกันจนเป็นนิสัย พอดูเหตุผลจริงแล้ว บางข้อก็ทำกันผิดจุด

อ่านต่อ

ที่มา: พระวินัยปิฎก มหาวรรค จีวรขันธกะ (พระอานนท์ทำจีวรตามแบบคันนามคธ) · มูลนิธิอุทยานธรรม (พระพุทธบัญญัติจีวร) · ธรรมธารา บาลีวันละคำ (ไตรครอง – ไตรอาศัย)

เนื้อหาในหน้านี้เป็นความเชื่อและวัฒนธรรมไทย ไม่ใช่คำพยากรณ์ และไม่ได้ผูกกับผลรางวัลหรือการเสี่ยงโชคใด ๆ