ของที่เห็นทุกวัน

ด้ายขาวที่ผูกข้อมือ มาจากไหน และควรผูกไว้กี่วัน

ได้มาตั้งแต่จำความได้ แต่ไม่มีใครบอกว่ามันคืออะไรและถอดได้เมื่อไร

ปางสมาธิ — ในพิธี พระจะถือสายสิญจน์ขณะสวด
ปางสมาธิ — ในพิธี พระจะถือสายสิญจน์ขณะสวด

เส้นด้ายขาวที่เห็นในงานมงคลเรียกว่าสายสิญจน์ ไม่ได้ใช้แค่ผูกข้อมือ แต่ใช้วงรอบบ้านเรือนเพื่อกันสิ่งไม่ดี พระถือไว้ในมือขณะสวด และพราหมณ์ใช้ในพิธีบางอย่างด้วย เส้นเดียวกันนี้จึงทำหน้าที่เชื่อมทุกอย่างในพิธีเข้าด้วยกัน

การผูกข้อมือเรียกว่าผูกข้อมือรับขวัญ เป็นการอวยพรและเป็นเครื่องเตือนใจ ไม่ได้ถือว่าเป็นของขลังที่มีฤทธิ์ในตัว แต่เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวใจ ให้คนที่ได้รับระลึกว่ามีคนอวยพรไว้

ที่น่าสนใจคือเดิมไม่ได้ใช้ด้าย ชาวไทพาเกใช้เส้นไหมผูกข้อมือกันมาก่อน ทุกวันนี้เปลี่ยนมาใช้สายสิญจน์แล้ว แต่ยังเรียกกันว่าผูกไหมอยู่เหมือนเดิม ชื่อจึงเก่ากว่าของที่ใช้จริง

เรื่องระยะเวลา ตำราโบราณให้ผูกไว้เจ็ดวัน ซึ่งตอบคำถามที่คนถามกันบ่อยที่สุด คือถอดได้เมื่อไรโดยไม่เสียมารยาท

ใครเป็นใครในเรื่องนี้

คำที่โผล่ในเรื่องนี้

สายสิญจน์
เส้นด้ายขาวที่ใช้ในงานมงคล ทั้งวงรอบบ้าน พระถือขณะสวด และผูกข้อมือ
ผูกข้อมือรับขวัญ
การผูกสายสิญจน์ที่ข้อมือพร้อมคำอวยพร
ขวัญ
ในคติไทยหมายถึงสิ่งที่อยู่ประจำตัวคน รับขวัญคือการเรียกให้กลับมาอยู่กับตัว
ไทพาเก
กลุ่มชาติพันธุ์ไทกลุ่มหนึ่ง เดิมใช้เส้นไหมผูกข้อมือก่อนจะเปลี่ยนมาใช้ด้าย
งานมงคล
งานที่จัดขึ้นในโอกาสดี เช่น ขึ้นบ้านใหม่ แต่งงาน ทำบุญบ้าน

แล้วเรื่องนี้อยู่ตรงไหนในชีวิตจริง

ถ้าได้มาแล้วไม่รู้จะถอดตอนไหน เจ็ดวันคือหลักที่ตำราให้ไว้ และถ้าผูกให้เด็กเล็ก ควรผูกหลวม ๆ แล้วคอยดูด้วย เพราะเด็กโตเร็วและเส้นด้ายรัดข้อมือจนเป็นแผลได้โดยที่ผู้ใหญ่ไม่ทันสังเกต

เรื่องที่มีองค์เดียวกัน

จีวรเย็บจากผ้าหลายชิ้น ลายเดียวกับคันนาลองมองจีวรใกล้ ๆ จะเห็นว่ามันไม่ใช่ผ้าผืนเดียว แต่เป็นผ้าชิ้นเล็กเย็บต่อกันเป็นช่อง ๆ และลายนั้นมีที่มาทำไมวัดไทยถึงมีหมาเยอะเดินเข้าวัดไหนก็เจอหมานอนอยู่ใต้ศาลาสักสองสามตัว เกือบทั้งหมดไม่ได้เกิดที่นั่นคนขายดอกไม้ที่ยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อดอกมะลิกำเดียวดอกไม้ของเขาเป็นของพระราชาทุกเช้า จนวันหนึ่งเขาเลือกให้คนอื่นแทน โดยรู้ว่าอาจถูกประหารพระโมคคัลลานะกับแม่ที่หิวจนกินอะไรไม่ได้อัครสาวกผู้มีฤทธิ์มากที่สุดส่งข้าวให้แม่ด้วยมือตัวเอง แต่ข้าวกลายเป็นไฟก่อนถึงปากคาถาสั้น ๆ บทเดียวที่ได้อัครสาวกมาสองรูปเพื่อนสองคนสัญญากันว่าใครเจอทางพ้นทุกข์ก่อนต้องบอกอีกคน แล้ววันหนึ่งคำตอบก็มาในประโยคเดียวเจ็ดวันสุดท้าย ที่อัครสาวกกลับบ้านไปหาแม่ท่านสอนคนมาทั้งชีวิต แต่คนที่ยังไม่เคยฟังเลยคือแม่ของท่านเอง

อ่านต่อ

ที่มา: เทคโนโลยีชาวบ้าน · sanook

เนื้อหาในหน้านี้เป็นความเชื่อและวัฒนธรรมไทย ไม่ใช่คำพยากรณ์ และไม่ได้ผูกกับผลรางวัลหรือการเสี่ยงโชคใด ๆ