เหตุการณ์
ทำไมทำบุญเสร็จต้องกรวดน้ำ
เริ่มจากคืนหนึ่งที่พระเจ้าพิมพิสารได้ยินเสียงร้องโหยหวนทั้งคืน
เหตุการณ์
เริ่มจากคืนหนึ่งที่พระเจ้าพิมพิสารได้ยินเสียงร้องโหยหวนทั้งคืน

พระเจ้าพิมพิสารเป็นกษัตริย์แคว้นมคธ และเป็นผู้ถวายเวฬุวันซึ่งนับเป็นวัดแห่งแรก ในพระพุทธศาสนา แต่คืนหลังจากถวายนั้นเอง พระองค์ได้ยินเสียงร้องโหยหวนทั้งคืน
ตำนานว่าเสียงนั้นมาจากเปรตซึ่งเคยเป็นญาติของพระองค์ในอดีตชาติ พวกเขารอส่วนบุญมานาน และคราวนี้เห็นว่าพระองค์ทำบุญใหญ่ แต่ไม่ได้อุทิศให้ใคร จึงไม่มีใครได้รับอะไรเลย
พระพุทธองค์จึงทรงแนะให้ทำบุญอีกครั้งแล้วอุทิศส่วนบุญนั้นออกไป คราวนี้พวกเขาได้รับ และพ้นจากสภาพเดิม ธรรมเนียมกรวดน้ำหลังทำบุญจึงมาจากตรงนี้ คือทำแล้วต้องบอกด้วยว่าให้ใคร
จุดที่คนมักไม่รู้คือกรวดน้ำมีสองแบบ แบบเปียกคือเทน้ำลงภาชนะหรือลงดินตามที่เห็นกันทั่วไป ส่วนแบบแห้งคือไม่ใช้น้ำเลย แค่ตั้งใจอุทิศในใจ ทั้งสองแบบใช้ได้ น้ำเป็นเครื่องช่วยให้ใจจดจ่อ ไม่ใช่ตัวที่พาบุญไป
เจ้าชายสิทธัตถะแห่งศากยวงศ์ ผู้ออกบวชแล้วตรัสรู้ใต้ต้นโพธิ์
อ่านทุกเรื่องที่มีพระพุทธเจ้า (48 เรื่อง) →กษัตริย์แคว้นมคธ ผู้ถวายเวฬุวันซึ่งเป็นวัดแห่งแรกในพระพุทธศาสนา
อ่านทุกเรื่องที่มีพระเจ้าพิมพิสาร (2 เรื่อง) →เวลาใส่บาตรเสร็จแล้วรีบเดินกลับ หลายคนรู้สึกว่าขาดอะไรไปอย่าง สิ่งที่ขาดคือขั้นตอนนี้ และถ้าไม่มีน้ำอยู่ตรงนั้นก็ยังทำได้ ตั้งใจอุทิศให้ใครสักคนก็นับแล้ว
ที่มา: กัลยาณมิตร · sanook · ฐานเศรษฐกิจ
เนื้อหาในหน้านี้เป็นความเชื่อและวัฒนธรรมไทย ไม่ใช่คำพยากรณ์ และไม่ได้ผูกกับผลรางวัลหรือการเสี่ยงโชคใด ๆ